STRONA GŁÓWNA

Archiwum felietonów

Bóg człowiekiem ...>
Dzień Pański ...>
Dzień zaduszny ...>
Duszpasterz ...>
Duchy ...>
Duch Święty ...>
Drugie JA ...>
Drogowskaz ...>
Droga miłości ...>
Dożynki ...>
Dlaczego krzyż ...>
Czyściec ...>
Caritas ...>
Bezkrwawy bój ...>
Ubieramy całe ciało ...>
Cudu nie będzie......>
Ciało i duch ...>
Chleb ...>
Człowiek ale jaki...>
Chrzest ...>
Życie po życiu...>
Twoje imię...>
Wyjątkowy przyjaciel...>
Tempus fugit ...>
VOX DEI ...>
Żeglarz ...>
Boski romans ...>
Autorytet ...>
Cyganka prawdę ci powie? ...> Kochać, to znaczy... ...>

Dzień Pański- 14.01.2001

Niedziela - stała się częścią weekendu. Czasem wolnym od zawodowej pracy. Spędzamy ją na różnych imprezach, towarzyskich spotkaniach, na działkach i spacerach. Często nadrabiamy wtedy zaległości w spaniu, domowych pracach, czasem interesach. Słodkie lenistwo sprawia, że zatraca ona swój religijny charakter. Niedzielna Msza św., spędzanie czasu z rodziną - to dla wielu przykry obowiązek.
Niedziela - "Oto dzień który dał nam Pan" - woła psalmista. Określano ją różnie: "nazajutrz po szabacie", "pierwszy dzień tygodnia" (Mk 16,2; J 20,19). W Apokalipsie Janowej - "Dzień Pana" (Ap 1,9-10), "uczta Pańska" (I Kor 2,20 ). Didache używa określenia: "dzień Pański Pana" (I4,1). Od III wieku określa się ją jako "Dzień zmartwychwstania" (Tertulian, O modlitwie, 23). Od początku chrześcijaństwo łączyło niedzielę ze zbawczym działaniem Chrystusa: Zmartwychwstaniem, Zesłaniem Ducha św.. Niedziela stała się wyrazem jedności wspólnoty chrześcijan z Chrystusem.
Niedziela - to czas dla Boga. Udział - aktywny i pełny (komunia św.) - w niedzielnej Eucharystii, to dla chrześcijan obowiązek. Msza św., to dla człowieka źródło odnowy, a równocześnie najwspanialszy sposób uwielbienia Trójjedynego Boga. Istnieje zadziwiający związek pomiędzy "Mszą ołtarza" i "mszą życia" (K. Rahner). Świadomy uczestnik liturgii dystansuje się od codzienności, by na nią spojrzeć "inaczej", realniej, by zobaczyć we właściwych wymiarach siebie, swoje życie i swoją pracę. "Potrzebujemy niedzieli nie tylko po to, by być chrześcijanami, lecz by pozostać ludźmi"(bp. Hugon Aufderbeck z Erfurtu).

Chrześcijańska niedziela jest początkiem tygodnia. Autentyczne przeżycie "Dnia Pana", staje się gwarantem dobrego tygodnia. Oznacza to, że niedziela inspiruje i kieruje tygodniem. Wyraża to etiopska liturgia, nazywając niedzielę dniem kierującym tygodniem - Dies hic hebdomadam regit. Niedziela - to czas dla siebie. Czas odpoczynku. Odwołujemy się tu do biblijnego opisu stworzenia świata: Bóg w siódmym dniu też odpoczął. Nakaz odpoczynku pojawia się w prawie świeckim od 321 r., a w prawie kościelnym od wczesnego średniowiecza. Chodzi tu o niewykonywanie ciężkich prac fizycznych (nie dotyczy koniecznych pracujących zawodowo w zakładach o ruchu ciągłym, w szpitalach, na kolei...). To czas na fizyczny relaks, duchową refleksję, regenerację sił całego człowieka. Chodzi o to, byś nie stał się robolem, robotem, bezmyślnym automatem wykonującym nakazane normy. Byś widział obok siebie człowieka, a nie drugą maszynę. Byś umiał dostrzec wokół i w sobie Boga, mógł Go wychwalać za wszystko co Ci uczynił. Byś zaczerpnąwszy Jego łaski, mógł przez kolejny tydzień znosić trudy pracy, trosk i zabiegania. Byś mógł z Nim przemieniać i uświęcać świat. Byś zaczerpnął z Jego miłości i szedł przez życie dzieląc się nią jak chlebem.
Niedziela - jest okazją do zaspokojenia potrzeb kulturalnych, intelektualnych, regeneracji sił fizycznych, odnowienia przyjaźni, umocnienia więzi rodzinnych.
Niedziela - to dzień dla Boga i dla Ciebie.
"Szewskie", skacowane poniedziałki są dowodem na to, że tracimy właściwy wymiar i sens niedzielnego świętowania.
"Pamiętaj, abyś dzień święty święcił"!