STRONA GŁÓWNA

Archiwum felietonów

Bóg człowiekiem ...>
Dzień Pański ...>
Dzień zaduszny ...>
Duszpasterz ...>
Duchy ...>
Duch Święty ...>
Drugie JA ...>
Drogowskaz ...>
Droga miłości ...>
Dożynki ...>
Dlaczego krzyż ...>
Czyściec ...>
Caritas ...>
Bezkrwawy bój ...>
Ubieramy całe ciało ...>
Cudu nie będzie......>
Ciało i duch ...>
Chleb ...>
Człowiek ale jaki...>
Chrzest ...>
Życie po życiu...>
Twoje imię...>
Wyjątkowy przyjaciel...>
Tempus fugit ...>
VOX DEI ...>
Żeglarz ...>
Boski romans ...>
Autorytet ...>
Cyganka prawdę ci powie? ...> Kochać, to znaczy... ...>

Ubieramy całe ciało

Ubieramy całe ciało.
Ręce i twarz- nie. Przy ich pomocy możemy się bez problemów porozumiewać- głuchoniemi. Ale i pełnosprawni często używają na co dzień- w różnych sytuacjach, umownych gestów, znaków- przy pomocy których wyrażamy uczucia, emocje, reakcje.
Ręce:
- pozdrowienia
- pożegnanie
- grożenie
- O.K.
- deth
- przywołanie
- stop
- policja
- miłość
- zagrożenie
- Kozakiewicz

Twarz:
- tak
- nie
- nie wiem
- zawołanie
- uśmiech, grymas, oczko

Są też znaki które są szczególne, mające zwłaszcza dziś wielkie znaczenie.
W TV co wieczór oglądamy zaciśnięte , wygrażające, czyniące spustoszenie ręce:
Argentyna, Afganistan, Izrael
Słuchamy słowa nienawiści, przemocy. Ale widzimy też ludzi podających sobie ręce w geście pojednania i pokoju. To piękny gest- jeśli jest szczery, prawdziwy, jednoznaczny.

W liturgii kościoła także używamy znaków: czynimy je rękami i głową.
Ręce:
- złożone - rozłożone
- czyniące znak krzyża
- wyciągnięte
- podanie ręki
Głowa : - pochylenie
- ucałowanie Biblii
- cisza

Dziś zwróćmy uwagę na gest podania ręki. Gest pokoju, przyjaźni, życzliwości. Od dziś, tak właśnie będziemy przekazywać sobie w czasie eucharystii znak pokoju.
Indianie... dobrze że jesteś.